Epoka Pokoju

Chwilowo na świecie zapanował pokój i ludzie żyli w harmonii z innymi nacjami. Jednak groza z przeszłości wciąż mocno ściskała im serca. I od czasu, gdy niektóre demony niezmiennie cieszyły się wolnością, gatunek ludzki opracował metodę pozwalającą na wyłapanie tych, których jeszcze nie schwytano.

Przy pomocy najpotężniejszej runicznej magii, stworzono gigantyczne kamienne posągi, które potęgą dorównywały niesamowitym smokom. Te zimne, pozbawione wszelakich emocji potwory, zwane „strażnikami”, były w stanie samodzielnie podejmować decyzje. Dzięki ochronie, jaką dawały owe istoty, stabilizował się pokój na całym świecie.

Ludzie, którzy pozostali na świecie, zrzeszyli się, co dało początek nowej nacji, żyjącej w zgodzie z innymi.

Epoka Sztormu

Po Epoce Pokoju, nastały czasy Epoki Sztormu.

Dokładny czas trwania tej ery nie jest nikomu znany. Wiadomo jedynie, iż w to wszystko byli uwikłani „strażnicy”. Albo ich twórcy zapomnieli, że cywilizacje rozwijały się systematycznie, albo, że historia zacznie zataczać koło – tym samym zaistniało zagrożenie nowej wojny.

Pewnego dnia „strażnicy” uświadomili sobie, iż cywilizacja zmierza ku katastrofie, toteż postanowili ją zniszczyć.

Ludzie i inne nacje nie posiadali takich mocy jak agresorzy, byli więc kompletnie bezradni wobec szarży nieprzyjaciela. Jedyną sensowną opcją, jaka im pozostała, była natychmiastowa ucieczka.

Wystarczył tylko rok i cała cywilizacja ludzka uległa zagładzie, a Starożytne Królestwa stały się historią.

Epoka Mroku

Podczas szukania niedobitków ludzi, „strażnicy” natknęli się na smoki oraz żywioły i z powodu niezmierzonej potęgi, jaką dysponowali, poczytali ich za wrogie egzystencje.

Jednak „strażnicy”, jednostka wykreowana przez ludzi, nie mogli równać się z niebiańskimi istotami stworzonymi przez samego Boga, w związku z czym jeden po drugim zostali unicestwieni. W końcu mechanizm kontrolny pozostałych „strażników” z niewiadomych przyczyn uległ uszkodzeniu, przez co kamienne istoty wpadły w głęboki sen.

I w taki właśnie sposób ludzie, którzy zdołali przeżyć, stracili wszystko – wysoko cenioną cywilizację, całą swoją wiedzę – lecz inne nacje także poniosły ogromne straty. Od tej pory ich życie upodobniło się do tego z początku czasów – bez maszyn i magii, napędzane strachem, obłędem i zabobonami. Żadne istoty nie były zdolne do zmienienia tego marnego trybu życia.

Ten okres zapisał się na kartach historii jako Epoka Mroku.

W końcu ocalali ze Starożytnych Królestw zdołali stworzyć i rozbudować całą, nową kulturę i od tamtego czasu znani są jako barbarzyńcy.