Początek wszystkiego

Przed wieloma wiekami Bóg Ayvenas stworzył księgę.
W księdze tej nadał kształt światu i opisał wszelkie występujące w nim życie.
Księga ta nazwana została Taboreą.

Taborea

Ayvenas zapragnął w swym świecie roślin. I stało się według jego woli. Nieskończone równiny pokryły bujną zieloną trawą a następnie wystrzeliły w górę ogromne drzewa, które swymi gałęziami zdawać by się mogło dosięgały nieba.

Niebo było jednak puste i smutne. Zatem Bóg postanowił więc nadać mu błękitną barwę, jasną w dzień, a w nocy iskrzącą się tysiącami gwiazd.
Aby wypełnić ciszę stworzono wiatr.

Pomimo całego piękna tego dzieła Ayvenas był samotny i nieszczęśliwy.
Któregoś dnia wziął w swe ręce glinę i uformował pierwsze żywe organizmy.

Bóg i ludzie

Ayvenas szybko zauważył, że stworzone przez niego istoty były słabe. Pomniejsze wypadki powodowały poważne rany, a choroby doprowadzały do rychłej śmierci.
Isoty od samego początku były strachliwe, a nie potrafiąc się bronić, w obliczu niebezpieczeństwa panikowały stając się jeszcze bardziej godnymi politowania.

Jako, że Ayvenas był dobrym bogiem - zstąpił z nieba aby przebywać wśród ludzi i ucząc ich posługiwania się narzędziami i nabywanymi umiejętnościami.
Lata później ludzie zaczęli się łączyć tworząc grupy, plemiona i osady. Historia stworzenia została spisana, a sam wielki Ayvenas opuścił swą ludzką powłokę.

Był to czas równowagi.